منتدى كليات دمياط
مش هتخسر حاجه لو سجلت معانا فى منتدى كليات دمياط
سارع بالاشتراك وخش فى مسابقه الاشراف وامسك اشراف القسم الى هتبدع فيه
يسعدنا اشتراككم معنا
مع تحيات ادارة منتدى كليات دمياط

منتدى كليات دمياط


 
الرئيسيةالتسجيلدخول

أهلا بكم أعضائنا الكرام..أعضاء منتديات كليات دمياط ... الرجاء الالتزام بقوانين وشروط المنتدى وأهمها :-    1- عدم الاساءه للاخرين.   2- عدم وضح اى صوره مخله للاداب العامه وتشمل صور النساء الغير محبجات ويفضل عدم وضع صور نساء منعاً للفتنه.    3-  ممنوع مواضيع الافلام والاغانى نهائيا ً فيما عدا الافلام الوثائقيه.    4-   اى اعلانات غير شرعيه فى المنتدى سيتم ايقاف صاحبها فورا ً   5ان كان الموضوع منقول يرجى كتابه كلمه منقوووول فى اخر الموضوع.        نتمنى لكم قضاء اسعد الاوقات معنا فى منتديات كليات دمياط  وجزاكم الله خيرا ........ رمـــ كرــــــــضــ يم ــــــــــان 


شاطر | 
 

 Le Lac "البحيرة" .. قصيدة فرنسية مترجمة

اذهب الى الأسفل 
كاتب الموضوعرسالة
zugayer
عضو فضى
عضو فضى
avatar

ذكر عدد الرسائل : 393
العمر : 26
الكليه : Al_Hossen school
السنه الدراسيه : first
الفلوس : 4257
السٌّمعَة : 1
تاريخ التسجيل : 14/08/2009

مُساهمةموضوع: Le Lac "البحيرة" .. قصيدة فرنسية مترجمة   الثلاثاء أغسطس 25, 2009 1:10 am


قصيدة Le Lac " البحيرة "
للشاعر الفرنسي : الفونس ده لا مرتين Alphonse de Lamartine


و ترجمها للعربية الشاعر إبراهيم ناجي .



هي القصيدة العاشرة في مجموعة : Méditations poétiques = تأملات من الشعر


تم نشرها عام 1890 م



رائعة ~ إليكم أعزائي ....




Le lac




Ainsi, toujours poussés vers de nouveaux rivages,
Dans la nuit éternelle emportés sans retour,
Ne pourrons-nous jamais sur l'océan des âges
Jeter l'ancre un seul jour ?




&O lac ! l'année à peine a fini sa carrière,
Et près des flots chéris qu'elle devait revoir,
Regarde ! je viens seul m'asseoir sur cette pierre
Où tu la vis s'asseoir !



Tu mugissais ainsi sous ces roches profondes ;
Ainsi tu te brisais sur leurs flancs déchirés ;
Ainsi le vent jetait l'écume de tes ondes
Sur ses pieds adorés.



Un soir, t'en souvient-il ? nous voguions en silence ;
On n'entendait au loin, sur l'onde et sous les cieux,
Que le bruit des rameurs qui frappaient en cadence
Tes flots harmonieux.



Tout à coup des accents inconnus à la terre
Du rivage charmé frappèrent les échos,
Le flot fut attentif, et la voix qui m'est chère
Laissa tomber ces mots :



« &O temps, suspends ton vol ! et vous, heures propices,
Suspendez votre cours !
Laissez-nous savourer les rapides délices
Des plus beaux de nos jours !



« Assez de malheureux ici-bas vous implorent ;
Coulez, coulez pour eux ;
Prenez avec leurs jours les soins qui les dévorent ;
Oubliez les heureux.



« Mais je demande en vain quelques moments encore,
Le temps m'échappe et fuit ;
Je dis à cette nuit : « Sois plus lente » ; et l'aurore
Va dissiper la nuit.



« Aimons donc, aimons donc ! de l'heure fugitive,
Hâtons-nous, jouissons !
L'homme n'a point de port, le temps n'a point de rive ;
Il coule, et nous passons ! »




Temps jaloux, se peut-il que ces moments d'ivresse,
Où l'amour à longs flots nous verse le bonheur,
S'envolent loin de nous de la même vitesse
Que les jours de malheur ?



Hé quoi ! n'en pourrons-nous fixer au moins la trace ?
Quoi ! passés pour jamais ? quoi ! tout entiers perdus ?
Ce temps qui les donna, ce temps qui les efface
Ne nous les rendra plus ?


Eternité, néant, passé, sombres abîmes,
Que faites-vous des jours que vous engloutissez ?
Parlez : nous rendrez vous ces extases sublimes
Que vous nous ravissez ?



&O lac ! rochers muets ! grottes ! forêt obscure !
Vous que le temps épargne ou qu'il peut rajeunir,
Gardez de cette nuit, gardez, belle nature,
Au moins le souvenir !



Qu'il soit dans ton repos, qu'il soit dans tes orages,
Beau lac, et dans l'aspect de tes riants coteaux,
Et dans ces noirs sapins, et dans ces rocs sauvages
Qui pendent sur tes eaux !



Qu'il soit dans le zéphyr qui frémit et qui passe,
Dans les bruits de tes bords par tes bords répétés,
Dans l'astre au front d'argent qui blanchit ta surface
De ses molles clartés !



Que le vent qui gémit, le roseau qui soupire,
Que les parfums légers de ton air embaumé,
Que tout ce qu'on entend, l'on voit et l'on respire,
Tout dise : « Ils ont aimé ! »
الرجوع الى أعلى الصفحة اذهب الى الأسفل
zugayer
عضو فضى
عضو فضى
avatar

ذكر عدد الرسائل : 393
العمر : 26
الكليه : Al_Hossen school
السنه الدراسيه : first
الفلوس : 4257
السٌّمعَة : 1
تاريخ التسجيل : 14/08/2009

مُساهمةموضوع: رد: Le Lac "البحيرة" .. قصيدة فرنسية مترجمة   الثلاثاء أغسطس 25, 2009 1:11 am


هذه هي الترجمة للغة العربية للشاعر إبراهيم ناجي
شاعر كبير له روائعه الخاصة هو الآخر وكان ناشطا في الترجمة


البحيرة



من شاطئ لشواطئ جُدد
يرمي بنا ليلٌ من الأبدِ
ما مرّ منه مضى فلم يعد
هيهات مرسى يومه لغدِ!
سنة مضت! وختامها حانا
والدهر فرّق شملنا أبدا
ناج البحيرة وحدك الآنا
واجلس بهذا الصخر منفردا!
قل للبحيرة تذكرين وقد
سكن المساء ونحن باللجّ
لا صوت يُسمع في الدنى لأحد
إلا صدى المجداف والموج
فإذا بصوت غير معتاد
هزّ السكون هتافه العذب
أصغى العبابُ ورجع الوادي
أصداءه وتناجت السُحب
يا دهرُ رفق ولا تدر:
ساعاته في هينة وقفي
حتى تتاح هناءة العمر
وتطول لذتها لمُقتطف
هلا التفت لذلك الكون
وعلمت كم في الناس من باكي
يدعوك خذني والأسى المضني
خل المُمتع وامض بالشاكي
هذا النعيم وهاته المِحَن
يتنافسان الدهر إقلاعاً
فبأي عدل أيها الزمنُ
تتشابه الحالان إسراعاً
يا أيها الأبد السحيق أجب
وتكلمي يا هوة الماضي
ما تصنعان بأشهر وحقب
ونعيم عمر غير معتاض
ناج البحيرة والصخور وعُدْ
فاستحلف الأغوار والغابا
قل! صُن ذكر غرامنا فلقد
صين الشباب عليك أحقابا
وليبق يا هذي البحيرة في
حاليك ثائرة وهادئة
في باسق للماء منعطف
في رائعات الصخر نائتة
في عابر النسمات مرتجفاً
في النجم فضّض صفحة الماء
في الريح أن أنينه وهفا
في الغصن نفس حر أحشاء
في الجو معتبقاَ برياك
خطرت ملاعبة رفيق صبا
في كل هذا هاتف باكي
سيقول يا أسفاً لقد ذهبا!
الرجوع الى أعلى الصفحة اذهب الى الأسفل
 
Le Lac "البحيرة" .. قصيدة فرنسية مترجمة
الرجوع الى أعلى الصفحة 
صفحة 1 من اصل 1
 مواضيع مماثلة
-
» مواقع رسمية لمساجد محلية "غرداية"
» أشهر الجواسيس " وثائقى "
» شهادة "الأيزو" العالمية للأندية المصرية
» مشروع المسرحية الهجرة اللاشرعية " الحرقة"
» مخترع فيروس "تشرنوبل" متهم بالتخريب

صلاحيات هذا المنتدى:لاتستطيع الرد على المواضيع في هذا المنتدى
منتدى كليات دمياط :: قسم اللغات الاجنبيه :: اللغه الفرنسيه-
انتقل الى: